Heidi Muijen    –   De Gulden Snede Bijdrage Juli 2026
Met Foto’s van Angela Gilds  en Wa’ad Mkarem   –   Keramisch kunstwerk:
De Regenboog Paradijsvogel met Kosmisch Ei:  Camile Smeets samen met de Wereldburgerschap-projectgroep

Verzameld rond het QfWf-boegbeeld De Regenboog Paradijsvogel met het Kosmisch Ei spraken wij in de lente 2025 als projectgroep af het Wereldburgerschapsprogramma ook zonder subsidie door te ontwikkelen! Wij startten op een prachtige zomerdag in een parkje met elkaar muziek makend en dansend en op een Zomer Bijeenkomst 2026 rondden wij onze reis af met het Amor Fati Samenspel rond een picknicktafel omringd door de natuurelementen als Quest for Wisdom-KernKring. Na negen bijeenkomsten waarin wij van ons innerlijk vuur uitdeelden als wereldburgers teneinde van ieders individuele vonkjes een collectief kampvuur te maken. De ideale plek om inspiratie en verhalen te delen als groep vanuit de oproep naar verbondenheid als wereldgemeenschap en door een basis voor verbinding als wereldburgers eerst zelf als inter-culturele groep vorm te geven. Als een eerste beweging van een hopelijk zich verder vertakkende underground movement. Door ‘de vreemde ander’ niet als bedreiging te zien en met elkaar ‘het goede leven’ te vieren door uit onze ‘Hoorn des Overvloeds’ de werkzame ingrediënten (letterlijk en figuurlijk) uit te delen.

Door middel van samen eten, samen muziek te maken en te dansen, gedichten te maken en voor te dragen, door samen te tekenen en verhalen te delen. Op die manier zijn we van binnenuit gaan verkennen wat het voor ieder van ons betekent wereldburger te zijn en hoe daar expressie aan te geven in creatieve vormen. Zo is voelbaar geworden hoe deze ‘respons’ vanzelfzwijgend tot verbondenheid als (kleine) interculturele gemeenschap leidt, echter niet vanzelfsprekend tot ‘responsability’ als groep: hoe het ideaal van wereldburgerschap levend te houden met elkaar om het in ruimere Circles of Concern uit te dragen? — Hoe zaadjes te zaaien in ieders netwerken zodat er in community’s en organisaties van het culturele middenveld deuren open gaan om snufjes inspiratie met ons Wereldburgerschapsprogramma uit te delen? Het QfWf-programma is geen voorschrift maar een voorstel ter ondervinding van een mogelijkheid, een weg waarin het doel van wereldburgerschap direct voelbaar is, zonder dat het alleenzaligmakend onverdraagzaam wordt noch dat het vuurtje ons zelf verteerd! Deze congruentie tussen inhoud en vorm, tussen proces en product, aangeduid als Arts Dialogues Methods — vanuit het doorvoelen en in dialoog via kunstvormen direct van hart tot hart doorgeven: zowel door denken als doen, vanuit een levend midden van wederkerigheid — dat is de spil van de Quest for Wisdom inter-culturele levenskunst, zodat hetgeen wij met elkaar beoefenen de aanstekelijke vonkjes kunnen zijn voor het kosmopolitische vuur dat we verder verspreiden in de wereld!

Het vonkje voor het Amor Fati Samenspel ontstond in de lente 2025, waar wij de Regenboog Paradijsvogel met het Kosmisch Ei als Wereldburgerschapsgroep verwelkomden in de Theetuin van Weesp: hoe bijzonder dat Wa’ad, een uit Syrië afkomstige Weesper Wereldburger, dit beeld daar zag staan en zich, nog voordat zij ons kende door de positieve energie van dit interculturele symbool, bij de Quest for Wisdom aansloot! Zo heeft zij haar rijke culturele achtergrond met ons gedeeld voor het opbouwen van het QfWf-2026-Jaarprogramma “Inter-Culturele Rituelen voor Wereldburgerschap”!

De eerste Zomerbijeenkomst stond in het teken van authenticiteit als oproep: hoe echt te zijn in een vervreemdende wereld ― en hoe congruent te blijven in de verschillende rollen die we spelen in het leven? Deze oproep bespiegelden we met de metafoor van het masker. Vanuit een ‘elementaire levenskunst’ gaat authenticiteit een-voudig door het afdoen van het masker! Echter, in een vervreemdende wereld is dit complexer. Daartoe onderzochten we de kunst hoe ‘trouw te blijven’ aan je innerlijk kompas en een goede koers in het leven te vinden? In premoderne tijden was dat eenvoudiger vanuit de beschermende mantel van de eigen cultuur. Echter, hoe de trouw aan je zelf en aan elkaar te behouden als wereldburger? Dat vraagt de kunst je innerlijk af te stemmen met anderen, die leven en werken vanuit andere ijkpunten in steeds verschillende situaties. Vraagt dit complexe afstemmen niet de kunst te balanceren tussen de polaire levensgrondhoudingen van Overgave aan het leven en willen Beheersen? Vanuit dit thema tekende ieder van ons de eigen ‘balanceerkunst’ en maakten wij een ‘tegeltje met een levensmotto’.

Op de derde bijeenkomst doken wij dieper in dit dilemma en knutselden we van allerhande materiaal een eigen respons op de vraag: hebben we voor ‘het goede leven’ in de complexe situaties van alledag vaste kaders nodig, opdat het geen chaos wordt, of ligt het ware levensgeluk juist daarbuiten door de trouw aan je zelf en de (wankel)moed zonder landkaart in de levensstroom te springen – en in levende ontmoetingen een gemeenschappelijke koers te vinden?

Daarna, op de jaarlijkse Ontmoetingsdag najaar 2025, beleefden we met muziek hoe een goed midden te vinden tussen chaos (kakofonie) en een dwingend kader voor ‘goed en fout’ (niet ‘vals’ spelen!). Een vast kader lijkt duidelijkheid te geven, maar gaat gepaard met een sociale dynamiek, die, zoals de geschiedenis leert, leidt tot groupthink over wie er wel en niet bijhoren met in- en uitsluiting van mensen en groepen. De door Arts Dialogues levend gemaakte muzische metafoor bracht in beleving hoe lastig het is niet alleen zelf geluid te maken, maar dit samen te brengen met de stem van de anderen: dat wil zeggen, de eigen vrijheid te realiseren en tegelijkertijd open te blijven voor meervoudige perspectieven ― wat nodig is voor een pluriforme samenleving! Hoe uit de chaos in de huidige wereld met elkaar samenspel als kunst te ontwikkelen zodat er samenklanken ontstaan en er een polyfonie kan gaan klinken? Dat vraagt vooral luisteren naar elkaar: met Bruggen en Ladders voor verbinding, en ander (innerlijk/ filosofisch) gereedschap voor respect en interesse in de ander en andere visies.

Op de Winter Bijeenkomst stond de vraag centraal: hebben we voor een kosmopolitische cultuur een nieuwe mythe nodig met symboliek die ons verbindt? We verkenden daartoe archetypische symbolen op een reis naar binnen: de rode draad van Ariadne als symbool voor het innerlijk kompas teneinde goede koers te houden: langs enerzijds de Plukweide (Carpe Diem) en anderzijds de Grot van Bezinning (Memento Mori), op zoek naar zowel geborgenheid van de groep in de Herberg van Gastvrijheid, als op een pad van individuatie als Vrij Vliegende Vlinder.

Als Collectief maakten we een collage vanuit ieders eigen verbeelding van mythische levensmotieven tot een uit zachte krachten opgebouwd ’Wapen voor Wereldburgerschap’. Vraagt het open en liefdevol zijn als individu een volgende stap te zetten naar de Quest for Wisdom als collectief, teneinde de zachte krachten te beschermen om het ideaal van wereldburgerschap verder in de wereld uit te dragen? Niet door een uiterlijke strijd maar een innerlijke door toewijding en commitment? Door met elkaar transculturele wegwijzers te vinden voor een goede koers in het labyrint van het samen-leven, door ons met de natuur en inter-culturele rituelen van binnenuit verbinden als wereldburgers in een kantelende wereldorde…

Op de lentebijeenkomst buiten op het eiland in de Vecht, schaarden we ons rond de kleurrijke Tapastafel, ingericht voor het lente-verwelkomingsritueel. Daar omheen een paarse slinger met de symbolen uit de vijfde spelronde van Beproeving met “landschappen in elementaire disbalans: het Wilde Water, de Eeuwige Sneeuw, de Mistige Heuvels, het Duistere Woud, het Zompige Moeras en het Treurwilgenwoud”. Buiten voelden we de frisse voorjaarslucht  ― met een stralende zon en het stromende water van de Vecht. Van binnen maakten we de elementen wakker met het lucht geven in een diepe zucht, het aansteken van de kaarsjes en door met de handen in de klei ‘iets te maken’ ― zo omarmden we de kou als beproeving om daar doorheen de warmte van ons samenzijn te voelen!

Deze kunst van het omdraaien verkenden we nader op een Lente Wandeling! Daar, in “Anna’s tuin & ruigte”, verbonden we het alom zichtbare ontspruitende groen en het kruipende leven in deze bijzondere tuin met de Amor Fati spelronde “Ontmoetingen op de levensreis”. Zo bracht het ontmoeten van gewortelde, geschubde, geleedpotige, harige, drakige en heksige wezens ons in de sfeer van ‘het liminele’: door van binnen te voelen wat het betekent een grens tussen ik en ander te ervaren. Hoe de ander écht binnen te laten zonder hem/haar/hen/het in een hokje van ons referentiekader te stoppen? En juist bereid te zijn zelf ver-ander-d uit de ontmoeting tevoorschijn te komen?

Onze uitwisseling hierover weerspiegelde in het klein het grootse wereldburgerschap-vraagstuk: hoe vanuit de beproevende situatie in de wereld naar een nieuw begin te kantelen? Een transculturele wegwijzer die Martha Nussbaum in haar inspirerende boeken heeft beschreven voor het keren van een collectieve crisis in een kans is om de trouw aan het innerlijk kompas te verbinden met het vormen van Kringen van Bekommernis!

Het Amor Fati-spel weerspiegelt met de zevende Ronde van Aankomst op Plaatsen van Bestemming hoe er vanuit de openheid en bereidheid tot ontmoeting osmose tussen binnen en buiten ontstaat: op de Groene Punt keerden wij, als reizigers door het Amor Fati-landschap van levenskunst en levensgeluk terug in ons element: aarde, water, lucht en vuur. Niet alleen genietend van de natuurelementen buiten, maar ook als innerlijke grond, innerlijke bron, innerlijke ruimte en innerlijke vonk! Deze verinnerlijking van de elementen “zo binnen, zo buiten ― zo boven, zo beneden” geeft betekenis aan de quinta-essencia en keert het ‘normale’ perspectief om van het ‘op weg zijn naar levensgeluk’ naar het zijn waar je bent en openstaan voor geluk wat er ‘vanzelf zo’ is.

Met het oogsten uit onze reis door het jaar heen met het Amor Fati Samenspel brachten we dit thema met elkaar heel bijzonder in beleving: dat levensgeluk zich vermeerdert door het (meegebrachte hapje) met elkaar te delen, met het samen dansen en tekenen, en van hieruit uit te wisselen. Hoe de een-voud van het gedeelde geluk vanuit de verbinding met de natuur buiten én binnen, een letterlijke en figuurlijke grond vormt: wanneer ieder de eigen kleur als mens wil delen er een wij als kleurrijke groep van wereldburgers kan ontstaan!